Bedankt

Het ging over inclusie, meedoen, sport en bewegen.

Maandag 2 augustus 2010 werden de eerste Social Inclusion Games Netherlands (SIGN) geopend. Vrijdag 6 augustus 2010 was de sluitingsceremonie. In de tussenliggende dagen werd de Universiteit Twente in Enschede bevolkt door ruim 1000 sporters met hun begeleiders uit 8 verschillende Europese landen die met elkaar een geweldige week hebben beleefd. Een week van veel sport, veel plezier, prachtige ontmoetingen en heel veel leren.

Het mag een waar huzarenstuk genoemd worden om in een half jaar tijd met heel veel deelnemers de Social Inclusion Games te organiseren. Eigenlijk heeft niemand echt goed geweten waar we aan begonnen. Dat ervoeren we pas tijdens de games. We hebben, met dank aan de Deense LVS organisatie die de spelen vorig jaar hadden georganiseerd, een gedegen voorbereiding gehad. We konden gebruik maken van hun draaiboeken en ervaringen. We hebben hierop onze eigen draaiboeken geschreven en onze eigen SIGN organisatie ingericht. We hebben onze partners gezocht, dat werden de Founding Fathers. We hebben onze medefinanciers gezocht, dat werden onze sponsoren. We hebben onze medewerkers gezocht, dat werden onze vrijwilligers en onze projectorganisatie. En we hebben onze Europese deelnemers gezocht, dat werden de sporters.

En wat hebben zij genoten! Wat hebben zij zich ingezet, fanatiek gesport, gelachen en gefeest. Elke dag opnieuw. Het was een geweldige ervaring om dit te zien en mee te mogen maken. Iedere dag vrolijke gezichten, iedere dag lachen en plezier, iedere dag een hoge mate van fanatisme maar met een enorme dosis sportiviteit, iedere dag vragen en klachten zien als mogelijkheden en kansen, iedere dag zoeken naar oplossingen en iedere dag de waardering hiervoor ervaren. Een enorme onderlinge saamhorigheid tussen sporters, begeleiders, vrijwilligers en leden van de projectorganisatie. Natuurlijk verliep niet alles vlekkeloos. Flexibiliteit en creativiteit waren naast geduld en een positieve grondhouding, sleutelwoorden voor ons allemaal. Een ieder heeft zo zijn/haar beproevingen ervaren. Of het nu was omdat er wedstrijden werden afgelast of verschoven, of het nu was omdat teams zoek waren, of het nu was omdat teamleden plots wilden voetballen i.p.v. basketballen, of het nu was omdat een tent was stuk gegaan, een slaapzak was bevuild, een sporter geblesseerd raakte of zelfs naar het ziekenhuis moest vanwege een beenbreuk. Het waren allemaal ervaringen die horen bij leven in optima forma.

We zijn met zijn allen gegroeid in het evenement. Kwamen de sporters eerst wat schuchter en onzeker binnen. Hun plaatsje zoekend op de camping waarop uiteindelijk meer dan 500 voornamelijk blauwe koepeltentjes hebben gestaan. Al vanaf de tweede dag was merkbaar dat mensen meer en meer hun draai vonden. En na de eerste medaille uitreikingen, ’s avonds tijdens het eten, was duidelijk waarvoor men gekomen was. Uiteindelijk ging het ook hier om ‘de knikkers’. De medaillewinnaars werden ’s avonds beloond met luid gejuich en een warm applaus. Zij kregen de door een kunstenares gemaakte medailles omgehangen en toonden zich trots op het erepodium.

Menigeen heb ik tijdens deze week horen zeggen; ‘ik had dit voor geen goud willen missen’. Of het nu om een sporter, een vrijwilliger, iemand van de projectorganisatie of een bezoeker ging, dit was een veel gehoorde uitspraak. Ook de media toonde zich enthousiast en heeft ruim aandacht aan de games besteed. Opvallend hierbij was dat de benamingen in de verschillende artikelen gedurende de week veranderden. Van dak- en thuislozen en verslaafden tot zwakke mensen in onze samenleving, tot kwetsbare mensen in onze samenleving, tot mensen die in onze samenleving aan de zijlijn staan en pogingen ondernemen om mee te doen. Beelden werden steeds genuanceerder.

Zoals ik al zei, er is veel geleerd. Maar bovenal is er door iedereen veel genoten. Dit was allemaal niet mogelijk geweest wanneer er geen mensen waren die hun schouders er onder hebben gezet om dit evenement tot een waar succes te maken (de vrijwilligers, de mensen van de projectorganisatie, de mensen van de UT, de EHBO-ers, de nachtwacht, de beveiligers, de mensen van de catering en de begeleiders). Zij allen hebben een niet aflatende inzet getoond in het tot een succes maken van deze Games. Evenmin waren de Games mogelijk geweest wanneer er geen Founding Fathers waren die van meet af aan hun financiële ondersteuning aan dit project hebben gegeven. Aangevuld met onze sponsoren hebben zij er zorg voor gedragen dat er financiële middelen waren om de Games te organiseren.

En zonder sporters geen Social Inclusion Games. Zij zijn de ware helden van dit evenement. Zij hebben er zorg voor gedragen dat er fanatiek maar sportief werd gespeeld en dat er een geweldige positieve sfeer aanwezig was waarin onderlinge ontmoeting en plezier centraal stonden. Zij zijn ook degene geweest die de vraag naar continuering hebben gesteld en het belang hiervan hebben laten zien. Tijdens de spelen is Zweden dan ook bereid gevonden om de eerst volgende Social Inclusion Games te gaan organiseren in 2012. Zij gaan de uitdaging aan waarmee een aanzet is gegeven, mede dankzij de ondersteuning van het IOC en de Europese Commissie, om de Social Inclusion Games tot een terugkerend internationaal evenement te maken. Een evenement waar je aanwezig moet zijn geweest om de impact hiervan aan den lijve te hebben gevoeld.

Namens het bestuur van SIGN 2010 dank ik allen die dit evenement tot een groot succes hebben gemaakt en spreek ik de wens uit elkaar in een nieuwe sportieve omgeving opnieuw te mogen ontmoeten.

Bert Deliën

Voorzitter Social Inclusion Games Netherlands 2010